چهارم آبان روز تولد شاه بوده است و در سال ۱۳۴۵ وزارت راه به مناسبت «بیست و پنجمین سالگرد سلطنت» او گزارشی را به چاپ رسانده است. گزارشی پر از چاپلوسی و افراط در ابراز ارادت. خواندن این چند صفحه نخست چنان خواننده را میآزارد که دیگر دیدن آن همه پیشرفت چندان جالب به نظر نمیرسد. پهلویها که پس از قاجار آمده بودند خود را به دور از آنها و سازندگان ایران نوین و مدرن و جانشینان هخامنشیان میدانستند. اما معلوم نیست چرا وقتی به تملق و تعریف زیاد از حد میرسد از آنها در این مر پیشی میگرفتند:
پرشکوهترین و ملیترین روز برای بین این مقصود [سپاس از شاه] روز چهارم آبان [تولد شاه] است. روزی که در خاندان بزرگ پهلوی، گوهر تابانی پا به عرصه وجود نهاد و امروز شهریار خردمند ایران و پیشوای بزرگترین نهضت انسانی قرن!!! است. … نبوغ ذاتیشان از همان دوران [طفولیت] متجلی شد. اعلیحضرت همایونی در کتاب «ماموریت برای وطنم» در این مورد میفرمایند: همکلاسان من در مدرسهای که در سویس واقع بود برای شخصیت من احترام بسیار قائل بودند نه موقعیت من. … ۲۵ سال سلطنت پرافتخار معظم له …میلاد مسعودشاهنشاه معظم … میلاد مسعود شهریار دادگستر …
